Het koningsvogelschieten begon dit jaar met een zoektocht naar de standaard voor de kast op te hangen. Men (Jan H.) had al op diverse plaatsen in het café gezocht, zo ook in het kippenhok maar niets kunnen vinden.

Toch maar even Jack gebeld, deze wist ons te vertellen dat de standaard toch echt wel in het kippenhok lag. Met drie man gezocht, een telefoon als zaklamp gebruikt, en jawel hoor gevonden. De standaard lag boven op de koeling en de plank was tussen de koeling en de muur geschoven. Allemaal goed verstopt voor je weet wel (J.H.).

Gauw alles naar binnen gesleept en met vereende krachten de baan opgebouwd.

Het eerste schot wordt zoals gebruikelijk door de koning van vorig jaar gegeven, in dit geval koningin Daphne. Daarna volgt de rest van de leden en ook de aanhang mag 'n poging wagen. Na de eerste ronde werd even gepauzeerd om de inwendige mens te voorzien van vast voedsel. Het koud buffet, samengesteld door Harm en Petra smaakte voortreffelijk.

Tot ongeveer kwart voor elf is geschoten op de draadjes, bijna alle prijzen waren verdeeld op de laatste na. Dit laatste prijsje, het koningsschap, was verbonden met het laaste draadje. Deze zat verstopt achter een grote vierkante sticker. Wie dit laatste draadje doorschiet is de koning, met dien verstande, de vogel moet wel van het kastje vallen. Normaliter wordt de koning(in) binnen (maximaal) 1 à 2 rondes bepaald, soms zelfs binnnen enkele schoten. Dit jaar dus niet.

We hebben ruim 1 uur moeten schieten om de vogel af te krijgen. Bij elk schot bewoog het wel, trilde, draaide zich en zakte meerdere keren maar bleef maar hangen. Totdat onze “terminator” eindelijk dat ding af schoot. Het was Caspar met zijn pistool die er een einde aan maakte . . . hè hè.

Caspar proficiat.

Voor het foto-album klik hier